တစ္ေန႕တာ

သူငယ္တန္း ဦးေႏွာက္နဲ႕ ဘ၀ ေခါက္ရိုးရာေျဖဖို႕

အမူးလြန္ေနတဲ႕ မ်က္မွန္ကို တပ္ဆင္ကာရွာေဖြဦး….။

ေဘးၾကပ္နံၾကပ္ ဒုကၡေတြၾကား

အေျပာင္းအလဲမ်ားနဲ႕ တည္ျမဲလိုက္စဥ္

တစ္ခါသံုး စိတ္ဓါတ္နဲ႕ ေစတနာထားၾကပံုမ်ား

ေလာကၾကီးကိုက မတရားဘူး

လူကူးမ်ဥ္းၾကားဆြဲေနတဲ႕ ငါ့ကိုမွ

ကားနဲ႕ ၀င္တိုက္ရတယ္လို႕

ေနအ၀င္မွာ ကမာၻက ေမွာင္ေပးလိုက္ျပီ။

ရင္နင့္ေအာင္

Read more »

Posted in: ကဗ်ာ

ေခါက္ဆြဲစားတဲ႔ လိပ္ျပာ

အနီေရာင္ လိပ္ျပာမေလး
ကဗ်ာဆရာထိုင္ေနက်
ေခ်ာင္က်က်ဆိုင္တစ္ဆိုင္ကို ေရာက္လာပါေကာ။

အနီေရာင္ လိပ္ျပာမေလး
အေတာင္ပံေတြ ဖ်န္႕ကား
ေစ်းကြက္ကို ျမွင့္တင္ဖို႕လား
စကားေတြသြန္ခ်လာေပါ႕။

အနီေရာင္ လိပ္ျပာမေလး
မ်က္ခံုးနီ ႏႈတ္ခမ္းနီ
ပါးနီ ဆံပင္နီ
ညိဳ႕ဓါတ္အနီနဲ႕ မ်က္လံုးေတြအေရာင္လဲ႕
ခႏၶာကိုယ္ အခ်ိဳးစားေျပျပစ္စြာ
ကဗ်ာဆရာအနားေရာက္လာ
အနီေရာင္ လိပ္ျပာမေလး
ကဗ်ာဆရာဟာ
အညံ႕စား ပင္လယ္တစ္ခုမွာ လက္ပစ္ကူးမယ့္ေကာင္
ဘာေၾကာင့္မ်ား ငါကူးေနတဲ႕ ေရျပင္ေတြ ေျပာင္းလဲေပးရမလဲ
အေၾကာင္းျပခ်က္လည္း မင္းကမေပးႏိုင္
ကဗ်ာဆရာဟာ ေခါင္းမာေပမယ့္
အသည္းမမာေလေတာ႕
အနီေရာင္ လိပ္ျပာမေလး
အင္း…………. မင္းကလွေတာ႕ အလွသား။

အနီေရာင္ လိပ္ျပာမေလး
ငါတို႕စကားလံုးေတြ ေမွာက္က်ခဲ႕ျပန္
ငါတုိ႕အၾကည့္ေတြ ေလာင္ၾကြမ္းခဲ႕ျပန္
ငါတို႕ အျပံဳးေတြ ဆူပြက္ခဲ႕ျပန္
မင္းလိုတာ ငါေပးမယ္
ငါလိုတာ မင္းေပးရယ္လို႕ အေပးယူလုပ္
အနီေရာင္ လိပ္ျပာမေလး
ကဲ
ငါတို႕ မီးပိတ္ၾကမလား။
(ဟာ .. မျဖစ္ေသးဘူး)

အနီေရာင္ လိပ္ျပာမေလး
မင္းဟာ အေတာင္ပံေလးတစ္ခုနဲ႕
ခရီးေတြဆက္ဦးမယ္ဆိုပဲ
မင္းဟာ ေငြစေလးအေသးအဖြဲအတြက္
အလုပ္ၾကမ္းလည္း လုပ္ခဲ႕ဖူးရဲ႕
၁၀ ေပပတ္လည္ အိမ္ခန္းမွာ
မင္းလို လိပ္ျပာမေလး သံုးေကာင္
ဘ၀ကို ျဖစ္သလိုေန
ညသန္းေခါင္မွ အိပ္ျပန္ေရာက္သတဲ႕လား
အနီေရာင္ လိပ္ျပာမေလး
ငါ့အနားမွာ လာမ၀ဲနဲ႕ေလ
ကဗ်ာဆရာမွာ ပိုက္ဆံမရွိဘူး
ကဗ်ာဆရာမွာ ကားမရွိဘူး
ကဗ်ာဆရာမွာ ဖုန္းမရွိဘူး
ကဗ်ာဆရာမွာ ႏွလံုးသားေတာ႕ရွိတယ္
ကဗ်ာဆရာဟာ ခံစားတတ္တယ္
ကဗ်ာဆရာဟာ ေလာင္ၾကြမ္းတတ္တယ္
အနီေရာင္ လိပ္ျပာမေလး
မင္းလိုတယ္ဆို
ငါပန္းပင္မွာ လာနားေလကြယ္
ငါ့၀တ္ရည္ေတြ ေသာက္သံုးေလကြယ္
ဒီေလာက္ပဲ ငါတတ္ႏိုင္တယ္ကြဲ႕
အင္း.. ဘာေျပာတယ္
အနီေရာင္ လိပ္ျပာမေလး
မင္းစားခ်င္တာ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္လား
ေအာ္ေအး စားေလကြယ္
ကဗ်ာဆရာရဲ႕ ႏွစ္ရက္စာထမင္းဖိုးနဲ႕
ေခါက္ဆြဲေၾကာ္၀ယ္
လိပ္ျပာမေလး မင္းစားေစေတာ႕
စားေလေတာ႕ ………….
အျပန္မွာ
ကဗ်ာဆရာ အေတာ္မူးခဲ႕ေပါ႕။

ရင္နင့္ေအာင္

Read more »

Posted in: ကဗ်ာ

ဆန္႔က်င္ဘက္မ်ား

ဘယ္ေတာ႔မွ မျဖဴရဲေတာ႕လို႕
ငါ မည္းေနခဲ႕တာပါ ။


အလင္းေတြကို ႐ႉသြင္း
ေမွာင္ဇာတ္ခင္းေနတဲ႕ အိပ္မက္ေတြ
သန္းေခါင္ယံမွ ႏိုးထ
အိပ္ျပ႐ံုနဲ႕ေတာ႕
အိပ္ယာေတြ မကုန္ၾကဘူး ။


ဒါဟာ အေမွာင္သက္သက္ပါ
အေတာင္ပံနဲ႕ အလင္းေတြက ရီးေလးခို ...

ၿပံဳးလို႕ေတာ႕မွ မရရင္
ငါဟာ အစိမ္းလိုက္ ငိုေႂကြး
အိပ္မက္ပြင္႕ေတြ မႏိုးမခ်င္း
ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္း စမ္းေခ်ာင္းေတြ
အလိပ္လိုက္ ေထြးထုတ္ပစ္စမ္း ...။

ရင္နင့္ေအာင္
၂၀၀၃

Read more »

Posted in: ကဗ်ာ

ညေနခင္း ကဗ်ာ

တစ္ခုေသာ ညေနမွာေပါ႕
ကိုယ္စဥ္းစားမိတာ ရိုးလြန္းခဲ႕တယ္ကြယ္
ဒီလိုေလ....
ငွက္က ခရီးကိုေတြ႕ေတာ႕ ပ်ံတယ္
ကားက ခရီးကိုေတြ႕ေတာ႕ ေမာင္းႏွင္တယ္ေပါ႕
ငါးက ခရီးကိုေတြ႕ေတာ႕ ကူးခတ္တယ္
ကဗ်ာဆရာက ခရီးကိုေတြ႕ေတာ႕ လြယ္အိတ္ဆြဲကိုင္တယ္
ဒံုးပ်ံက ခရီးကိုေတြ႕ေတာ႕ ကမာၻပတ္တယ္
လူက ခရီးကိုေတြ႕ေတာ႕ သက္ျပင္းခ်တယ္လို႕
စဥ္းစားရင္း ဆန္းသစ္ခ်င္လာတာနဲ႕
ကိုယ္က အတြဲလံုးေလးေတြ ကစားၾကည့္လိုက္တာ
ငွက္က ကားနဲ႕ ခရီးေတြကို ေမွာင္းႏွင္ခ်ိန္မွာ
ငါးက ဒံုးပ်ံဖက္လိုက္ျပီး ကူးခတ္မလို႕
ကမာၻက အရင္အတိုင္း ပံုမွန္မလည္ႏိုင္ေတာ႕
လူက သက္ျပင္းကို ခရီးအရွည္ၾကီးလို ခ်ရျပီကြယ္
ကဗ်ာဆရာက ဘယ္သူမွ မသိေအာင္ လြယ္အိတ္ထဲမွာ ပုန္းေနလိုက္ေရာ တဲ႕ ...။
ေၾသာ္ .. မိုးေတာင္ ခ်ဳပ္ပါပေကာ
ကိုယ္ ဆန္းသစ္လိုက္တာ ေကာင္းပါရဲ႕လား ျပန္မေတြးေတာ႕ဘဲ
အိမ္ျပန္မယ္ ေနာက္အလွည့္မွာ
ဟိုး ေရွ႕မွာ ကိုယ္ကို ေစာင့္ေနတာ ခရီးရွည္ၾကီးပါလား ...
ခရီးအရွည္ၾကီး (၀ါ) အိမ္အျပန္ခရီးကို ကုိယ္ေတြ႕ေလျပီေကာ ...
ကားနဲ႕ ပ်ံသန္းမလား
ဒံုးပ်ံနဲ႕ ကူးခတ္ေလမလား
ေၾသာ္ .. တကယ္ေတာ႕
ကိုယ္ဟာ တူတူပုန္းတမ္းကစားေနတဲ႕ လူရယ္
ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူကမွ လိုက္မရွာၾကပါလား
ကိုယ္ ပုန္းေနတယ္ကြဲ႕
လြယ္အိတ္ထဲမွာ
တစ္နည္း
စာအုပ္ထဲမွာ
ကိုယ္ ပုန္းေနပါတယ္
တစ္နည္း
ေလာက သီအိုရီအခ်ိဳ႕ထဲမွာ
တစ္နည္း
ကမာၻရဲ႕ တစ္ေနရာမွာေပါ႕
ကိုယ္ပုန္းေနပါတယ္ အိမ္အျပန္ခရီးေတြရဲ႕
ကိုယ့္ကို လာရွာပါေတာ႕လား
ကိုယ့္ကို ေတြ႕ေအာင္ရွာပါေရာ႕လား ..
ကိုယ္က ကမာၻကိုသိေအာင္ အတိအလင္း မေၾကျငာခ်င္ဘူး
ကိုယ္က ပုန္းေနတဲ႕ေကာင္
ဟဲ႕ ... ေၾသာ္ .... ကဲ ... ေမွာင္ေတာင္ ေမွာင္ပါသေကာ
မဆန္းသစ္ေတာ႕ပါဘူးေလ
ဒါဟာ တစ္ခုေသာ ညေနက ကိုယ္ေတြးမိတာေလးေပါ႕ကြယ္ ..။

ရင္နင့္ေအာင္

Read more »

Posted in: ကဗ်ာ

ဘ၀ကဗ်ာ

ကြန္ယက္နဲ႕ ထြန္ျခစ္ ေမြးျမဴခဲ႕သမွ်
သီးပြင့္လာတာ အိပ္မက္အပိုဒ္ ၂၈ရဲ႕
အေရခြံၾကီးတစ္ခု ဆိုပါလား ….
ဒီတစ္ခါလည္း ခြဲၾကရဦးမယ္ သမီးေရ …
ေျပာင္းလဲမႈေတြနဲ႕ တည္ျငိမ္ခဲ႕တဲ႕ေလာက
မေတာ္တဆ ေျခခြင္လဲက်သြားတဲ႕ ကိုယ့္က်င့္တရားမွာ
ေရေမႊးနဲ႕ သင္းေနတဲ႕ အစြန္းအထင္းတခ်ိဳ႕နဲ႕
ကဲ .. ၾကားရတဲ႕ သတင္းက လံုး၀မျမင္ရဘူး။
ခုဆို ေျမၾကီးကို ခဏတိုင္း ေမာ႕ၾကည့္ေနရေပမယ့္
ဘ၀က ပင္လယ္နံ႕သင္းတဲ႕ နာဂစ္တစ္ခုလို
လူမုန္းမ်ားခဲ႕ျပီေလ
ျဖစ္ခ်င္တာေတြလည္း မုန္႕လံုး စကၠဴကပ္လို႕
မျဖစ္ခ်င္တာေတြလည္း မုန္႕လံုးစကၠဴကပ္လို႕
ျဖစ္လာေတြကလည္း မုန္႕လံုးစကၠဴကပ္လို႕
အေသးအဖြဲမာနတစ္ခုေၾကာင့္ အၾကီးအက်ယ္ ဒုကၡေရာက္ခဲ႕ရ
ဒါသည္ပဲ ဒီေကာင္က မသိဘူးလို႕ ေခါင္းမာခဲ႕တဲ႕ေကာင္
ေတာင္ေပၚမွာ လာေပါက္ေနတဲ႕ ျမစ္တစ္စင္း
ျမစ္ေအာက္မွာ လာပြင့္ေနတဲ႕ ေတာင္
ေတာင္ေျခမွာ ငါ အတုံးအရံုး က်ရံႈးခဲ႕ပါရဲ႕
ကဲ .. ျဖစ္ခ်င္ရာ ျဖစ္စမ္း
ကမာၻေတာင္ အရင္လို ႏွစ္ဆယ့္သံုး ႏွစ္ပိုင္းတစ္ပိုင္း အတိအက် မလည္ေတာ႕ဘူး
ကဲျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္စမ္း
ေနကို ပတ္ေနတာေတာင္ ျဂိဳလ္ရာမသြင္းခံရတဲ႕ ပလူတိုၿဂိဳလ္တဲ႕
ဘ၀မွာ ညေတြခ်ည္းျဖစ္ခဲ႕ရင္ေတာင္
ငါက မအိပ္လိုက္ရတဲ႕ေကာင္
ဒါတင္လား မဟုတ္ဘူး
ငါက သူမ်ားတကာ အိပ္ေပ်ာ္ဖို႕ ဆိုေတးေခ်ာ႕ရတဲ႕ေကာင္
ဘ၀ကို နာက်ည္းခ်င္ေပမယ့္
နာက်ည္းဖို႕ေတာင္ အခ်ိန္ကမရွိခဲ႕ အင္အားက မရွိခဲ႕ေလေတာ႕
ဒီညမွာ
လမင္းကလည္း ဒီေရတက္ေအာင္ မလုပ္ေတာ႕ဘူး
ပင္လယ္က ျငိမ္သက္လို႕
လိႈင္းေတြက ျငိမ္သက္လို႕
သစ္ပင္ေတြက ျငိမ္သက္လို႕
သစ္ရြက္ေျခာက္္ေတြက ျငိမ္သက္လို႕
ခုန္ေနတဲ႕ ဒီရင္ခြင္မွာေတာ႕
လြမ္းေနတာေလး တစ္ခုကလြဲရင္
အင္း ……………. သူလည္း .. ျငိမ္သက္လို႕။

ရင္နင့္ေအာင္

Read more »

Posted in: ကဗ်ာ

ေဆာင္းခရီးရွည္

ဒီေန႕လည္း ေဆာင္းတြင္းပဲ
ႏွင္းေတြမုိးမခ်ဳပ္ေသးပါဘူး ...။



ကပိုကရီ က်က်လာတဲ႕ မနက္ခင္း
ခပ္ျပန္႕ျပန္႕ေလး စီးဆင္းလာ
ပန္းေတြ အသေခၤ် ပြင္႕ကုန္ၾက
ေဆာင္းဆိုတာ ဒါပါ
ႏွင္းနဲ႕ တသားတည္းဆိုတဲ႔ ေကာင္
ေယာင္ၿပီးေတာ႕ေတာင္ မိုးမလင္းဘူး ။
 
ႏွင္းခါး႐ိုက္ခံရတဲ႔ အိပ္မက္
ျဖန္႕က်က္ေကာင္းကင္ အေပါက္အၿပဲ
အလဲလဲအကြဲကြဲ ခရာမႈတ္သံ ဆူညံ
တစ္သက္လံုး ေတာင္းမစားဘူးဆိုတဲ႕ေကာင္
ဒီႏွင္းနဲ႕ပဲ ေကာင္းကင္မွာ က်က္စား
အသားေရေတြ မာတင္းခဲ႕ပံုက
ေကာင္းကင္ေတြပုပ္သိုး အနံ႔ဆိုးေတြ လိႈင္ခဲ႔ ။




ဒီလို လဲက်ပံုမ်ိဳးနဲ႕ေတာ႕
ေခ်ာ္လဲတယ္ မေျပာႏိုင္ဘူး ...။




ဆူးနဲ႕ ခင္းတဲ႕လမ္း
ဒီလမ္းေတြ ေကြ႕ၾကပံုက
မိုးမျမင္ ေလမျမင္
ေသာင္တင္က်န္ခဲ႕တဲ႕ အိပ္မက္အစအန
အစာေဟာင္းေတြ ေဘးဖယ္
အစာသစ္ေတြ ထည္႕သြင္း
အနာဂတ္ေတြထဲ
ျဖည္႕ဆည္းသိမ္းက်ံဴးထည္႕ဖို႕ရာ
ခြန္အားေတြ႐ွာ ...။






တ၀က္တပ်က္ အိပ္မက္
လန္႕ႏိုးလာတဲ႕ မနက္ခင္း
ဒီေန႕လည္း ေဆာင္းတြင္းပဲ
ႏွင္းေတြမုိးမခ်ဳပ္ေသးပါဘူး ...။


ရင္နင့္ေအာင္

Read more »

Posted in: ကဗ်ာ

အေမ႔ ထံသို႔ စာလႊာ

ႏွင္းမႈန္ေ၀ မိႈင္းျပျပညမွာပဲ
ေရစီးက လိႈင္းထန္
ငါက အိမ္မျပန္ျဖစ္ခဲ႕ဘူး
ေအာ္ ……….
လြမ္းလိုက္တာ အေမရယ္။


ၾကိဳၾကိဳတင္တင္ အလြတ္က်က္ခဲ႕တာပဲ ဒီေကာင္
ေခတ္ဆိုတဲ႕ေဘာင္ထဲက စာေမးပြဲေတြထဲ
ဘာလို႕မ်ား အၾကိမ္ၾကိမ္ လြဲမွားေနခဲ႕လဲ
အေမ
အေမ႕သား ဒီေကာင္ .. အဲေလာက္လည္း မညံ႕ပါဘူး
ယံုၾကည္ေပးပါ ဒီတစ္ခါရယ္လို႕
အၾကိမ္ၾကိမ္ေတာင္းပန္ခဲ႕
ေျဗာင္းဆန္ေနတဲ႕ အသိုင္းအ၀ိုင္းစားက်က္ေတြထဲ
ကဲ … ဒီတစ္ခါလည္း ၀င္စားရဦးမယ္။


အေမ …
အခ်စ္မွာ မ်က္စိမရွိတာ အေမသင္မေပးခဲ႕ေတာ႕
သားမွာ မ်က္မွန္တစ္လက္ ၀ယ္ထားပါတယ္ အေမ …


လြတ္ဆို ေလွ်ာထြက္ခ်င္ခ်င္ရယ္
ဘ၀နဲ႕ ဘ၀င္ တစ္ထပ္တည္းမက်
ဘယ္ဘ၀ကတည္းက ငါ အ,လာခဲ႕သလဲ
ေလတံခြန္ေလးလို မေပါ႕ပါးႏိုင္သေရြ႕ေတာ႕
ေခ်ာ႕သြားပါဦး အေမ … ေနာက္တစ္ခါေပါ႕လို႕။


အေမ ..
အေမဆိုျပတဲ႕ ပုခက္လႊဲမယ့္ သီခ်င္းရယ္
အေမပြတ္သပ္ခဲ႕တဲ႕ အခြံပဲရွိတဲ႕ ဦးေခါင္းရယ္
ကၽြန္ေတာ္လဲက်ခ်ိန္
လွမ္းစြဲရမယ့္ အေမ႕လက္တစ္စံုရယ္
သားေလ …
ရံႈးႏွိမ့္ျခင္း မွတ္တိုင္မွာေတာ႕ တစ္သက္လံုးမေနပါဘူး
ကဗ်ာဆရာ .. စာေရးဆရာ .. ရယ္လို႕
လူတြင္လူက်ယ္ …
လူေပၚ လူညႊန္႕ခူး …
အဲဒီအက်င့္လည္း မရွိခဲ႕ဘူး …
ဒီအခ်ိန္ဆို
အေမဟာ တရားတစ္ပုဒ္နဲ႕ ေအးခ်မ္းေနမယ္..
အဲလိုအေမ႕ရဲ႕သား … အရက္ဆိုင္မွာ မူးလဲမသြားရဘူး
အရိုးခံစိတ္နဲ႕ လူေတြကို ဆက္ဆံ
ျဖဴစင္ပြင့္လင္းစြာ ေစတနာလည္း ထားရဲ႕
ေျဖဆိုလိုက္ က်ရံႈးလိုက္
ေအာင္ျမင္လိုက္ တစ္တန္းတက္လိုက္နဲ႕
ခုထိေတာ႕ ဒီေကာင္ ဘာေကာင္လဲ … ဘာေကာင္မွ မဟုတ္ေသး
တစ္ေန႕ေတာ႕ ဆိုတဲ႕ အေမေပးတဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေနာက္
လိုက္ေနခ်င္ေသးတဲ႕ေကာင္
အဲလိုေကာင္ပါ အေမ..။


ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ကိုက္ပစ္ခ်င္တဲ႕
ကတ္ေၾကးတစ္လက္လည္း တခါတရံ ျဖစ္ခ်င္ရဲ႕
အေမ …
ဘ၀မွာ တစ္ဆစ္ခ်ိဳးအေကြ႕
ဂငယ္ေကြ႕
ဃၾကီးေကြ႕
ဘ၀ၾကီးက မ်ိဳးစံုေကြ႕ခဲ႕ရ
အသက္ကေလး သံုးဆယ္နား
မရပ္မနား ေျပးလႊားရ
ဘ၀တစ္၀က္စာ ျဖတ္သန္းေလခဲ႕
လိႈင္းေတြလည္းထန္ ရင္သက္လိႈက္ေမာ
ေဇာေခၽြးတို႕ျပန္
အဲခ်ိန္ဆိုမွ အေမ႕ကို အားၾကီးသတိရ
သား ….
မွားမ်ား .. မွားသြားသလား အေမ..။


အႏုပညာတစ္၀က္ နည္းပညာတစ္၀က္နဲ႕ေကာင္
လီယိုနာဒိုနဲ႕လည္း မတူခ်င္ဘူး
ဘီလ္ဂိတ္နဲ႕လည္း မတူခ်င္ပါဘူး
ဗင္းဆင့္နဲ႕လည္း မတူခ်င္ျပန္ဘူး
ဘာဆို ဘာနဲ႕မွ မတူခ်င္ျပန္ဘူး
အေမနဲ႕တူလို႕ မာနၾကီးေနတဲ႕ေကာင္
အေမနဲ႕မတူဘဲ အတၱၾကီးေနျပန္ေရာ
ဘယ္ေနရာ ဘယ္လိုပံုစံနဲ႕ေနေန
သားက အေမ႕ လက္ဖ၀ါးေလးနဲ႕သာ ေနခ်င္ေသးတဲ႕ေကာင္
………..
ေက်းဇူးျပဳျပီး အေမ…
သားဆီကို အေမ႕လက္ဖ၀ါး အြန္လိုင္းက ဂ်ီေမးလ္နဲ႕ ပို႕ေပးပါ
အြန္လိုင္းက ရာဟူးလ္ေမးလ္နဲ႕ ပို႕ေပးပါ
အြန္လိုင္းက ပီဖင္းဂိုးနဲ႕  ပို႕ေပးပါ
ယူဆန္႕အစ္နဲ႕ ပို႕ေပးပါ
ေဖ႕စ္ဘြက္ခ္ထဲက ရွယ္ေပးပါ
မရရင္ ဒီအိတ္ရွ္အယ္လ္နဲ႕သာ
အျမန္ဆံုးပို႕လိုက္ပါ
ဒီေကာင္က်တဲ႕
ပါးျပင္ကမ်က္ရည္ ဘယ္လိုမွ သုတ္လို႕မရေတာ႕ဘူး
အေမ႕လက္ဖ၀ါး……..
ရွိမွ ျဖစ္မွာ။


ရင္နင့္ေအာင္

Read more »

Posted in: ကဗ်ာ

အလင္းရွင္

အေကြ႕အ၀ိုက္ထူလျပစ္နဲ႕သူ
အဖုအဆစ္ေတြ ဒလေဟာ
သူက လႊင့္ေမ်ာလို႕ေနတုန္း။


၁၉၁၄ ဇြန္လ၊ ဖရန္႕ဖာဒီနန္က စလိုက္တယ္လား
သူနဲ႕အတူ
အမုန္းနဲ႕ အာဃာတေတြလည္းစီးခဲ႕ေသးရဲ႕ ... အခ်စ္နဲ႕ ျငိမ္းခ်မ္းမႈေတြလည္းစီးခဲ႕ေသးရဲ႕
ရန္သူေတြ သူ႕ေျမကို သိမ္းပိုက္လိုက္ၾကေတာ႕ သူက ေတာက္တစ္ခ်က္ေခါက္တယ္
သူ႕အေပၚကို ဗံုးေတြလည္း က်ဲခဲ႕ .. သူ႕ကိုယ္ေပၚ က်ည္ဆန္ေတြလည္း ထိမွန္ခဲ႕
သူ႕အသားေတြ တြန္႕ေၾကခဲ႕ျပီ
သူက ထြက္မေျပးဘူး
သူ႕ေျမမွာ ရွင္သန္ေနတုန္း
အလင္းေရာင္ေတြ ေမွာင္ပိတ္ခဲ႕ရတဲ႕ သူ႕ကမာၻ
သူဟာ အမိုက္ကိုလည္း သယ္ခဲ႕သူ ....  ေရႊထည္ထုကိုလည္း သယ္ခဲ႕သူ
သူခႏၶာကိုယ္ထဲ အေလာင္းေကာင္အပုပ္ေတြလည္း အခ်ိဳ႕ လႊင့္ခ်ခဲ႕ၾက ... အမိုက္နဲ႕ မစင္ေတြလည္း ပစ္ခ်ခဲ႕ၾက
လမ္းပိတ္ေနလည္း သူကရေအာင္ေကြ႕၀ိုက္စီးဆင္းခဲ႕
ဟီရိုရွီးမားမွာ အႏုျမဴဗံုးက်ဲလိုက္လည္း သူက စီးဆင္းတုန္း
ျပင္သစ္က ဂ်ာမဏီကို လက္နက္ခ် အညံ႕ခံလိုက္ျပီလား
ဂ်ာမဏီက ရုရွားကို စစ္ေၾကညာလိုက္ျပီလား
အာရပ္နဲ႕ အစၥေရး စစ္ျဖစ္ၾကျပီလား
အေမရိကန္တို႕ အီရတ္ကို စစ္တိုက္ၾကျပီလား
သူကေတာ႕ စီးဆင္းေနတုန္း
ကိုလိုနီ ဖက္ဆစ္၀ါဒီ ကြန္ျမဴနစ္ ဆိုရွယ္လစ္ကေန ဒီမိုကေရစီထိ
ေျခလ်င္ ႏြားလည္း ေလွကေန ကား သေဘၤာ ဒုန္ပ်ံေတြထိ
နယ္ခ်ဲ႕ေတြ သူ႕ကို သိမ္းတယ္ .... ဖက္ဆစ္ေတြ သူ႕ကို အႏိုင္က်င့္တယ္
ကၾကီးကေန အ အထိ .. သုညကေန အနႏၲထိ
သူက စီးဆင္းေနတုန္း။


အမုန္းႏွစ္မ်ား .. စစ္သကၠရာဇ္မ်ားစြာ
သူရွင္သန္ေနတုန္း... စီးဆင္းေနတုန္း။


သူဟာ
ဓါးခ်င္းတူရင္ေတာင္
မုဆိုးရဲ႕ ဓါးက ပစ္မွတ္ကို ထိဖို႕
မ်က္လွည့္ဆရာရဲ႕ ဓါးက ပစ္မွတ္ကို မထိဖို႕
တစ္ဖက္က အလင္းကို သိခ်င္ရင္ တစ္ဖက္က အေမွာင္ခ်ဖို႕ လိုခဲ႕ျပီ လို႕
သူက စီးဆင္းခဲ႕ျပီ ….။
ငါတို႕ဟာ
အေမွာင္ခန္းမွာ .. စာအုပ္ကို ဖတ္ဖို႕
အျခားစာအုပ္တစ္အုပ္ကို မီးရွိဳ႕လို႕ အလင္းရွာခဲ႕ၾက
သူဟာ လူေတြအတြက္ လိုအပ္လာတဲ႕အခါ
စာအုပ္တစ္အုပ္လို မီးရွိဳ႕ခံရမယ္ဆိုလည္း
အင္း …
သူက စီးဆင္းေနတုန္းပါ။


ရင္နင့္ေအာင္

Read more »

Posted in: ကဗ်ာ

အမွားမ်ား

အခန္း - ၁

အမွားေတြက
မိုးလို႐ြာေနေတာ႔
ကမာၻႀကီးေတာင္ စာေမးပြဲက်သြားတယ္ ….

အရာရာကို ထင္ထင္႐ွား႐ွားျမင္ရဖို႕
သင္ခန္းစာေတြကို ေလွခါးလုပ္တက္ခဲ႔ေပမယ္႔
ခုခ်ိန္ထိလမ္းမေလွ်ာက္တတ္ေသးဘူး ….

ၾကားခဲ႔ရတဲ႔ ပံုျပင္ထဲမွာေတာ႕ ….
ေနာင္တနဲ႔ …အမွန္တရားဟာ ေရပန္းအစားဆံုးျဖစ္ခဲ႔တယ္ ….
အတၱနဲ႔ ေငြေၾကးဟာ … အသိမ္ေမြ႕ဆံုးျဖစ္ခဲ႔တယ္ …
အခ်စ္ဆိုတာ .. တစ္စံုတစ္ေယာက္အတြက္ … ငိုေၾကြးျခင္းျဖစ္ခဲ႕တယ္ …

ေမးခြန္းေတြမွားေနတဲ႔ စာေမးပြဲဟာ …
ေက်ာင္းသားကို ေက်ာင္းသားလို႕ .. သေဘာမထားခဲ႕ဘူး ..
လူဆိုတာ …
ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ … စိတ္ကစားမႈနဲ႔ …
မာနနဲ႔ .. အ႐ံႈးေပးျခင္းနဲ႔ ….
ဘယ္လိုစာေမးပြဲမဆို .. ငါတို႕ .. ၀င္ေျဖၾကတာေပါ႔ ……..။

ရင္နင့္ေအာင္
က်႐ံႈးခဲ႔ေသာ ဘ၀စာေမးပြဲမ်ား အမွတ္တရ ..

-
စာဖတ္သူေရာ အမွားေတြအမ်ားၾကီးလုပ္ေနတုန္းပဲလား - တကယ္တမ္းက်ေတာ႕ - အေျဖကမွားတာလား .. ေမးခြန္းကမွားတာလားဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျပန္စစ္ေဆးသင့္ၿပီထင္တယ္ -

အခန္း - ၂

ရင္ခုန္သံသက္သက္နဲ႕ ခင္းက်င္းခဲ႔ေပမယ့္

ဘ၀ဆိုတာ

အေပါက္အၿပဲနဲ႕ ခါး၀တ္ပုဆိုးလို

တစ္မ်ိဳးစီ လွည္႕၀တ္ရင္း

ဇာတ္ခံုေပၚမွာ

ငါ … ဟန္ခ်က္ေတြပ်က္ခဲ႔ေပါ႕ ..။

ေအးလိုက္ပူလိုက္နဲ႕ကြာ

ငါ့ရင္ဘက္က ညည္းျငဴတယ္ …

တကယ္ဆို

အဆိပ္ေတြ ေသာက္ခဲ႔ၿပီးမွ

ေနာင္တရခဲ႕သလိုမ်ိဳး

ပရိတ္သတ္ေ႐ွ႕မွာ

ငါ.. ကိုယိုကားယားရယ္ပါ …။

ငိုမ်က္ရည္စို႐ြဲနစ္ေနတဲ႕ ညက အျပန္

ငါ့လက္ထဲက

ေနတစ္စင္း ….

လြတ္က်ကြဲ .... လို႕ …

ငါ…

ငိုလိုက္ ရယ္လိုက္

ထခုန္လိုက္ …နဲ႕

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ..ငါ

ကန္႕လန္႕ကာ တစ္ခုရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ

တိတ္တိတ္ေလး …အိပ္စက္ခ်င္သူပါ ..။

------------------

ကိုယ့္အမွားကိုယ္ ဖုန္းဖိထားရင္းပဲ ... ပုဆိုးအေပါက္ကို ဖုန္းဖို႕ လွည့္၀တ္ေနရသလို ကိုးယို႕ကားယားနဲ႕ေလ -

ျမင္ၾကည့္စမ္းပါ - ဘယ္လိုပံုၾကီးလဲဆိုတာ -

ကဲခင္မ်ားေရာ -

Read more »

Posted in: ကဗ်ာ